Badanie zespołu cieśni nadgarstka (ZCN)

Badanie zespołu cieśni nadgarstka (ZCN)

Badanie elektromiograficzne (EMG) zespołu cieśni nadgarstka to powszechnie stosowane narzędzie diagnostyczne. Zadbaj o sprawność swoich dłoni dzięki profesjonalnej diagnostyce EMG, która skutecznie wykrywa przyczynę drętwienia, bólu i nocnych mrowień palców. Badanie jest szybkie, trwa zaledwie 20 minut i pozwala na precyzyjną ocenę stopnia uszkodzenia nerwu pośrodkowego bez konieczności bycia na czczo.

Badanie zespołu cieśni nadgarstka (ZCN) enel-sport


Badanie elektromiograficzne (EMG) zespołu cieśni nadgarstka to powszechnie stosowane narzędzie diagnostyczne, szczególnie wykorzystywane przy rozważaniu neuropatii w obrębie górnej kończyny.

Objawy tej choroby obejmują trwałe zaburzenia czuciowo-ruchowe w obszarze unerwienia nerwu pośrodkowego, z takimi symptomatami jak:

  • bóle dłoni, szczególnie nasilające się w nocy,
  • drętwienia i mrowienia palców,
  • skurcze mięśni dłoni,
  • zaburzenia czucia w dłoniach,
  • osłabienie siły dłoni,
  • obrzęk palców dłoni, zwłaszcza rano,
  • bolesna przeczulica dłoni,
  • wypadanie przedmiotów,
  • zanik mięśni kłębu kciuka.

Jak przebiega badanie na wykrycie zespołu cieśni nadgarstka?

Badanie EMG stanowi skuteczną metodę diagnozowania tego schorzenia. Aby potwierdzić lub wykluczyć zespół cieśni nadgarstka, przeprowadza się badanie EMG z zastosowaniem elektrod powierzchniowych, które umieszcza się na skórze bezpośrednio nad mięśniem unerwianym przez stymulowany nerw. Ocena stopnia, rodzaju i charakteru uszkodzenia nerwu opiera się na precyzyjnych kryteriach elektrofizjologicznych i zawsze jest dokonywana przez lekarza. Po zakończeniu badania pacjent otrzymuje wynik, cały proces badania trwa około 20 minut. W przypadku badania obustronnego jego czas wynosi około 30 minut.

Przygotowanie do badania na wykrycie zespołu cieśni nadgarstka

  • Na badanie należy zgłosić się w luźnym ubiorze i nie używać kremów ani balsamów na skórze.
  • Do badania należy zdjąć biżuterię i metale z badanej okolicy.
  • Przed badaniem nie trzeba być na czczo.
  • Nie odstawiać leków (z wyjątkiem przeciwkrzepliwych przed badaniem mięśni). Należy zgłosić wszczepione urządzenia (np. rozrusznik) – w niektórych przypadkach wymagana jest zgoda kardiologa.
  • Przeciwwskazanie względne stanowią: kardiowerter-defibrylator, stymulator jednobiegunowy. Badania nie należy wykonywać w przypadku rozległych ran, owrzodzeń oraz opatrunków gipsowych na badanej kończynie.

WAŻNE: Badanie wykonywane jest na podstawie skierowania lekarskiego. Podczas badania może być konieczne użycie elektrody igłowej, która jest dodatkowo płatna. Do zastosowania elektrody igłowej nie jest wymagane osobne skierowanie.